Αν το δεις κανείς ψυχρά το θέμα, η Ελλάδα έκανε το καθήκον της
και πέρασε από μία έδρα, που πολύ δύσκολα θα έχουν απώλειες οι ανταγωνιστικές της
ομάδες, όμως το τρίποντο αυτό ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή νίκη.
Η Ελλάδα ύστερα από πολύ καιρό έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο. Ποδόσφαιρο
κατοχής απέναντι σε ένα κατώτερο αντίπαλο, που όμως στο παρελθόν μας προβλημάτιζε.
Ποια όμως ήταν τα στοιχεία που μας δώρισαν το πρώτο βήμα για το Μουντιάλ της Βραζιλίας;
Αρχικά ήταν η σωστή πίεση που άσκεισε
η ομάδα του Σάντος, πράγμα αφύσικο για την εποχή και την ετοιμότητα των παικτών
μας. Η Εθνική πίεσε και έκλεψε πολλές μπάλες, καταστρέφοντας παράλληλα το παιχνίδι
των Λετονών.
Δεύτερον ήταν το σωστό
σύστημα που επέλεξε ο Πορτογάλος τεχνικός. Το 4-4-2 στα πρώτα 60 λεπτά, μας
έδωσε την δυνατότητα να κάνουμε ευκαιρίες και να «κρύψουμε» τα κενά μας. Ο Μανιάτης
που έπαιξε σαν δεξί χαφ, συνέκλινε προς το κέντρο αφήνοντας χώρο στον Τοροσίδη,
που είχε όλη την πλευρά. Τουλάχιστον τρεις πολύ καλές φάσεις βγήκαν απ’ αυτήν
την κομπίνα με τον μέσο του Ολυμπιακού να είναι απλά άτυχος. Αυτό το «μοντέρνο»
4-4-2 κάλυπτε τα αργά αμυντικά χαφ που έχουμε (Κατσουράνης, Τσιόλης) και έδινε
την δυνατότητα στον εξαιρετικό Φορτούνη
να έχει χώρο μπροστά του. Η είσοδος του Γιώργου Σαμαρά στο δεύτερο ημίχρονο, έδωσε
την καλή συνεργασία των δύο φορ, καθώς έπαιζε με απόσταση από τον Γκέκα και
ταυτόχρονα «τραβούσε» τα στόπερ των Λετονών. Στην φάση της ισοφάρισης, ο Σπυρόπουλος
έμεινε μόνος στο ύψος της περιοχής γιατί είχαμε άλλους πέντε παίκτες μέσα σ’
αυτήν.
Ο τραυματισμός του Σαμαρά, έδωσε την ευκαιρία στον Σάντος,
να κάνει ακόμα μια μαγκιά. Έβαλε τον Κατσουράνη
πίσω από το μοναδικό προωθημένο Γκέκα. Ο μέσος του Παναθηναϊκού, είναι ο παίκτης
που μπορεί να δει γήπεδο. Επειδή τα χρόνια έχουν περάσει δεν μπορεί να αγωνιστεί
ως αμυντικό χαφ, καθώς η θέση αυτή στο σύγχρονο ποδόσφαιρο θέλει γερά πνευμόνια.
Ο Κατσούρ σαν «σύρτης» (όπως λένε οι Ιταλοί τον παίκτη που έρχεται από το κέντρο
για την τελική πάσα) λειτούργησε εκπληκτικά και έβγαλε την καταπληκτική ασίστ
στον Γκέκα στην φάση του δεύτερου γκολ.
Γενικά η Ελλάδα ήταν πολύ καλή για πρεμιέρα του ομίλου και
κυρίως έπαιξε λογικά. Δεν πανικοβλήθηκε
από το γκολ των Λετονών, εν αντιθέση έβαλε κάτω την μπάλα και μπόρεσε και γύρισε
το ματς. Αρνητικό στοιχείο τα αμυντικά κενά, που προήλθαν κυρίως από την προώθηση
των μπακ και την δεδομένη αδυναμία των αμυντικών μας χαφ. Θετικό η παρουσία
πολλών παικτών και κυρίως του Κώστα Φορτούνη, ο οποίος δείχνει να παίρνει την
φανέλα με το εθνόσημο στο σπίτι του.
Στο τέλος της νύχτας, η νίκη επί των Λετονών είναι απλά τρεις
βαθμοί. Όμως έτσι όπως κυλούσε το ματς, η Ελλάδα έδειξε ότι αυτή είναι που θα
πρωταγωνιστήσει στον όμιλο της. Τώρα αν το κάνει και με καλή μπάλα, αυτό θα είναι
ακόμα καλύτερο για το ελληνικό κοινό, που ταλαιπωρείται κάθε εβδομάδα στα γήπεδα
της Super League.
Τώρα όμως προέχει το ματς με τους Λιθουανούς, που δεν είναι Λετονοί…
